اين سوره مكي است و 40 آيه دارد.
| بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ |
| به نام خداوند بخشنده مهربان
|
| عَمَّ يَتَسَاءَلُونَ ﴿1﴾ |
| (مردم) از چه خبر مهمی پرسش و گفتگو میکنند؟
|
| عَنِ النَّبَإِ الْعَظِيمِ ﴿2﴾ |
| از خبر بزرگ (قیامت).
|
| الَّذِي هُمْ فِيهِ مُخْتَلِفُونَ ﴿3﴾ |
| که در آن با هم به جدال و اختلاف کلمه برخاستند.
|
| كَلَّا سَيَعْلَمُونَ ﴿4﴾ |
| چنین نیست (که منکران پنداشتهاند) به زودی (به وقت مرگ) خواهند دانست.
|
| ثُمَّ كَلَّا سَيَعْلَمُونَ ﴿5﴾ |
| و باز چنین نیست (که منکران پنداشتهاند) البته به زودی آگاه میشوند.
|
| أَلَمْ نَجْعَلِ الْأَرْضَ مِهَادًا ﴿6﴾ |
| آیا ما زمین را مهد آسایش خلق نگردانیدیم؟
|
| وَالْجِبَالَ أَوْتَادًا ﴿7﴾ |
| و کوهها را عماد و نگهبان آن نساختیم؟
|
| وَخَلَقْنَاكُمْ أَزْوَاجًا ﴿8﴾ |
| و شما را جفت (زن و مرد) آفریدیم.
|
| وَجَعَلْنَا نَوْمَكُمْ سُبَاتًا ﴿9﴾ |
| و خواب را برای شما مایه (قوم حیات و) استراحت قرار دادیم.
|
| وَجَعَلْنَا اللَّيْلَ لِبَاسًا ﴿10﴾ |
| و (پرده سیاه) شب را ساتر (احوال خلق) گردانیدیم.
|
| وَجَعَلْنَا النَّهَارَ مَعَاشًا ﴿11﴾ |
| و روز روشن را برای تحصیل معاش آنان مقرر داشتیم.
|
| وَبَنَيْنَا فَوْقَكُمْ سَبْعًا شِدَادًا ﴿12﴾ |
| و بر فراز شما هفت آسمان محکم بنا کردیم.
|
| وَجَعَلْنَا سِرَاجًا وَهَّاجًا ﴿13﴾ |
| و چراغی (چون خورشید) رخشان بر افروختیم.
|
| وَأَنْزَلْنَا مِنَ الْمُعْصِرَاتِ مَاءً ثَجَّاجًا ﴿14﴾ |
| و از فشار و تراکم ابرها آب باران فرو ریختیم.
|
| لِنُخْرِجَ بِهِ حَبًّا وَنَبَاتًا ﴿15﴾ |
| تا بدان آب، دانه و گیاه رویانیم.
|
| وَجَنَّاتٍ أَلْفَافًا ﴿16﴾ |
| و باغهای پر درخت (و انواع میوهها) پدید آوریم.
|
| إِنَّ يَوْمَ الْفَصْلِ كَانَ مِيقَاتًا ﴿17﴾ |
| همانا روز فصل (یعنی روز قیامت که در آن فصل خصومتها شود) وعده گاه خلق است.
|
| يَوْمَ يُنْفَخُ فِي الصُّورِ فَتَأْتُونَ أَفْوَاجًا ﴿18﴾ |
| آن روزی که در صور بدمند (تا مردگان زنده شوند) و فوج فوج (به محشر) در آیید.
|
| وَفُتِحَتِ السَّمَاءُ فَكَانَتْ أَبْوَابًا ﴿19﴾ |
| و درهای آسمان به ابواب مختلف گشوده شود (تا هر فوجی از دری شتابند).
|
| وَسُيِّرَتِ الْجِبَالُ فَكَانَتْ سَرَابًا ﴿20﴾ |
| و کوهها را به گردش آرند تا به مانند سراب گردد.
|
| إِنَّ جَهَنَّمَ كَانَتْ مِرْصَادًا ﴿21﴾ |
| همانا دوزخ کمینگاه (کافران و بد کاران) است.
|
| لِلطَّاغِينَ مَآبًا ﴿22﴾ |
| آن دوزخ جایگاه مردم سرکش ستمکار است.
|
| لَابِثِينَ فِيهَا أَحْقَابًا ﴿23﴾ |
| که در آن قرنها بمانند (و عذاب کشند).
|
| لَا يَذُوقُونَ فِيهَا بَرْدًا وَلَا شَرَابًا ﴿24﴾ |
| هرگز در آنجا هیچ هوی خنک و شراب (طهور) نیاشامند.
|
| إِلَّا حَمِيمًا وَغَسَّاقًا ﴿25﴾ |
| مگر آبی پلید و سوزان که حمیم و غسّاق جهنم است به آنها دهند.
|
| جَزَاءً وِفَاقًا ﴿26﴾ |
| کیفری که با اعمال آنها موافق است.
|
| إِنَّهُمْ كَانُوا لَا يَرْجُونَ حِسَابًا ﴿27﴾ |
| زیرا آنها به حقیقت امید به روز حساب نداشتند.
|
| وَكَذَّبُوا بِآيَاتِنَا كِذَّابًا ﴿28﴾ |
| و آیات ما را سخت تکذیب کردند.
|
| وَكُلَّ شَيْءٍ أَحْصَيْنَاهُ كِتَابًا ﴿29﴾ |
| و حال آنکه حساب هر چیزی را ما در کتابی (به احصاء و شماره) رقم کردهایم.
|
| فَذُوقُوا فَلَنْ نَزِيدَكُمْ إِلَّا عَذَابًا ﴿30﴾ |
| پس بچشید (کیفر تکذیب و بدکاری را) که هرگز بر شما چیزی جز رنج و عذاب دوزخ نیفزاییم.
|
| إِنَّ لِلْمُتَّقِينَ مَفَازًا ﴿31﴾ |
| متقیان را در آن جهان مقام گشایش و هر گونه آسایش است.
|
| حَدَائِقَ وَأَعْنَابًا ﴿32﴾ |
| باغها و تاکستانهاست.
|
| وَكَوَاعِبَ أَتْرَابًا ﴿33﴾ |
| و دختران زیبای دلربا که همه در خوبی و جوانی مانند یکدیگرند.
|
| وَكَأْسًا دِهَاقًا ﴿34﴾ |
| و جامهای پر از شراب (طهور و انواع نوشابههای شیرین و خوش).
|
| لَا يَسْمَعُونَ فِيهَا لَغْوًا وَلَا كِذَّابًا ﴿35﴾ |
| هرگز در آنجا سخن بیهوده و دروغ نشنوند.
|
| جَزَاءً مِنْ رَبِّكَ عَطَاءً حِسَابًا ﴿36﴾ |
| این (نعمتهای ابدی) مزدی به عطاء و حساب پروردگار توست.
|
| رَبِّ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا الرَّحْمَٰنِ ۖ لَا يَمْلِكُونَ مِنْهُ خِطَابًا ﴿37﴾ |
| خدایی که آسمانها و زمین و همه مخلوقاتی که در بین آسمان و زمین است بیافریده همان خدای مهربان که (در عین مهربانی) کسی (از قهر و سطوتش) با او به گفتگو نتواند لب گشود.
|
| يَوْمَ يَقُومُ الرُّوحُ وَالْمَلَائِكَةُ صَفًّا ۖ لَا يَتَكَلَّمُونَ إِلَّا مَنْ أَذِنَ لَهُ الرَّحْمَٰنُ وَقَالَ صَوَابًا ﴿38﴾ |
| روزی که آن فرشته بزرگ روح القدس با همه فرشتگان صف زده و به نظم برخیزند و هیچ کس سخن نگوید جز آن کسی که خدای مهربانش به سخن اذن دهد و او سخن به صواب گوید (و به اذن خدا شفاعت گنهکاران کند).
|
| ذَٰلِكَ الْيَوْمُ الْحَقُّ ۖ فَمَنْ شَاءَ اتَّخَذَ إِلَىٰ رَبِّهِ مَآبًا ﴿39﴾ |
| چنین روز حتمی و محقق خواهد بود، پس هر که میخواهد نزد خدای خود (در آن روز) مقام و منزلتی یابد (امروز در راه ایمان و طاعت بکوشد).
|
| إِنَّا أَنْذَرْنَاكُمْ عَذَابًا قَرِيبًا يَوْمَ يَنْظُرُ الْمَرْءُ مَا قَدَّمَتْ يَدَاهُ وَيَقُولُ الْكَافِرُ يَا لَيْتَنِي كُنْتُ تُرَابًا ﴿40﴾ |
| ما شما را از روز عذاب که نزدیک است ترسانیده و آگاه ساختیم، روزی که هر کس هر چه کرده در پیش روی خود حاضر بیند و کافر در آن روز گوید که ای کاش خاک بودم (تا چنین به آتش کفر خود نمیسوختیم).
|
