اين سوره مكي است و 29 آيه دارد.
| بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ |
| به نام خداوند بخشنده مهربان
|
| إِذَا الشَّمْسُ كُوِّرَتْ ﴿1﴾ |
| هنگامی که آفتاب تابان تاریک شود.
|
| وَإِذَا النُّجُومُ انْكَدَرَتْ ﴿2﴾ |
| و هنگامی که ستارگان آسمان تیره شوند (و فرو ریزند).
|
| وَإِذَا الْجِبَالُ سُيِّرَتْ ﴿3﴾ |
| و آن گاه که گوهها به رفتار آیند.
|
| وَإِذَا الْعِشَارُ عُطِّلَتْ ﴿4﴾ |
| و آن گاه که شتران ده ماهه آبستن را (که نزد عرب بسیار عزیز است) به کلی رها کنند.
|
| وَإِذَا الْوُحُوشُ حُشِرَتْ ﴿5﴾ |
| و هنگامی که وحوش (و طیور نیز به عرصه قیامت) محشور شوند.
|
| وَإِذَا الْبِحَارُ سُجِّرَتْ ﴿6﴾ |
| و هنگامی که دریاهای آب (چون آتش سوزان) شعلهور گردد.
|
| وَإِذَا النُّفُوسُ زُوِّجَتْ ﴿7﴾ |
| و هنگامی که نفوس خلق همه با همجنس خود در پیوندند.
|
| وَإِذَا الْمَوْءُودَةُ سُئِلَتْ ﴿8﴾ |
| و هنگامی که از دختران زنده به گور شده باز پرسند.
|
| بِأَيِّ ذَنْبٍ قُتِلَتْ ﴿9﴾ |
| که (آن بی گناهان) به چه جرم و گناه کشته شدند؟!
|
| وَإِذَا الصُّحُفُ نُشِرَتْ ﴿10﴾ |
| و هنگامی که نامه اعمال خلق گشوده شود.
|
| وَإِذَا السَّمَاءُ كُشِطَتْ ﴿11﴾ |
| و هنگامی که آسمان را از جای بر کنند.
|
| وَإِذَا الْجَحِيمُ سُعِّرَتْ ﴿12﴾ |
| و هنگامی که آتش دوزخ را سخت بیفروزند.
|
| وَإِذَا الْجَنَّةُ أُزْلِفَتْ ﴿13﴾ |
| و هنگامی که بهشت را (به اهلش) نزدیک سازند.
|
| عَلِمَتْ نَفْسٌ مَا أَحْضَرَتْ ﴿14﴾ |
| در آن هنگام (که روز قیامت است) هر نفسی هر آنچه بر خود حاضر کرده همه را بداند.
|
| فَلَا أُقْسِمُ بِالْخُنَّسِ ﴿15﴾ |
| چنین نیست (که منکران قرآن پندارند) قسم یاد میکنم به ستارگان باز گردنده.
|
| الْجَوَارِ الْكُنَّسِ ﴿16﴾ |
| که به گردش آیند و در مکان خود رخ پنهان کنند.
|
| وَاللَّيْلِ إِذَا عَسْعَسَ ﴿17﴾ |
| قسم به شب تار هنگامی که روی جهان را تاریک گرداند.
|
| وَالصُّبْحِ إِذَا تَنَفَّسَ ﴿18﴾ |
| و قسم به صبح روشن وقتی که دم زند (و عالم را به روی خود بیفروزد).
|
| إِنَّهُ لَقَوْلُ رَسُولٍ كَرِيمٍ ﴿19﴾ |
| (قسم به این آیات) که همانا قرآن کلام رسول بزرگوار حق (جبرئیل) است.
|
| ذِي قُوَّةٍ عِنْدَ ذِي الْعَرْشِ مَكِينٍ ﴿20﴾ |
| که فرشته با قوّت و قدرت است و نزد خدای مقتدر عرش با جاه و منزلت است.
|
| مُطَاعٍ ثَمَّ أَمِينٍ ﴿21﴾ |
| و در آنجا فرمانده فرشتگان و امین وحی خداست.
|
| وَمَا صَاحِبُكُمْ بِمَجْنُونٍ ﴿22﴾ |
| و رسول عصر شما هرگز دیوانه نیست.
|
| وَلَقَدْ رَآهُ بِالْأُفُقِ الْمُبِينِ ﴿23﴾ |
| و او امین وحی را در افق اعلای مشرق درست مشاهده کرد.
|
| وَمَا هُوَ عَلَى الْغَيْبِ بِضَنِينٍ ﴿24﴾ |
| و این رسول شما بر وحی از عالم غیب بخل نمیورزد (و شما را از علم وحی خود آگاه میسازد).
|
| وَمَا هُوَ بِقَوْلِ شَيْطَانٍ رَجِيمٍ ﴿25﴾ |
| و قرآن او هرگز کلام شیطانی مردود نیست.
|
| فَأَيْنَ تَذْهَبُونَ ﴿26﴾ |
| پس شما به کجا میروید؟
|
| إِنْ هُوَ إِلَّا ذِكْرٌ لِلْعَالَمِينَ ﴿27﴾ |
| این (قرآن عظیم) جز پند و نصیحت اهل عالم هیچ نیست.
|
| لِمَنْ شَاءَ مِنْكُمْ أَنْ يَسْتَقِيمَ ﴿28﴾ |
| تا هر که از شما بندگان بخواهد راه راست (حق پرستی و سعادت ابد) پیش گیرد.
|
| وَمَا تَشَاءُونَ إِلَّا أَنْ يَشَاءَ اللَّهُ رَبُّ الْعَالَمِينَ ﴿29﴾ |
| و شما (کافران، راه حق را) نمیخواهید مگر خدای آفریننده عالم بخواهد.
|
