اين سوره مكي است و 22 آيه دارد.
| بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ |
| به نام خداوند بخشنده مهربان
|
| وَالسَّمَاءِ ذَاتِ الْبُرُوجِ ﴿1﴾ |
| قسم به آسمان بلند که دارای کاخهای با عظمت است.
|
| وَالْيَوْمِ الْمَوْعُودِ ﴿2﴾ |
| و قسم به روز موعود (قیامت که وعده گاه خلایق است).
|
| وَشَاهِدٍ وَمَشْهُودٍ ﴿3﴾ |
| و قسم به شاهد (عالم، پیغمبر خاتم صلّی اللّه علیه و آله و سلّم) و به مشهود (او قیامت و امت).
|
| قُتِلَ أَصْحَابُ الْأُخْدُودِ ﴿4﴾ |
| قسم به اینان که اصحاب اخدود (یعنی آن قوم کافری که بر مؤمنان به مکر مسلط شدند و آنها را به خندقهای آتش در افکندند) همه کشته (یعنی ملعون و مطرود) شدند.
|
| النَّارِ ذَاتِ الْوَقُودِ ﴿5﴾ |
| همان آتش سختی که (آن مردم ظالم به جان خلق) بر افروختند.
|
| إِذْ هُمْ عَلَيْهَا قُعُودٌ ﴿6﴾ |
| که بر کنار آن خندقهای آتش بنشستند.
|
| وَهُمْ عَلَىٰ مَا يَفْعَلُونَ بِالْمُؤْمِنِينَ شُهُودٌ ﴿7﴾ |
| و سوختن مؤمنانی که به آتش افکندند مشاهده میکردند.
|
| وَمَا نَقَمُوا مِنْهُمْ إِلَّا أَنْ يُؤْمِنُوا بِاللَّهِ الْعَزِيزِ الْحَمِيدِ ﴿8﴾ |
| و با آن مؤمنان که بسوختند هیچ عداوتی نداشتند جز آنکه آنان به خدای مقتدر ستوده صفات ایمان آورده بودند.
|
| الَّذِي لَهُ مُلْكُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ ۚ وَاللَّهُ عَلَىٰ كُلِّ شَيْءٍ شَهِيدٌ ﴿9﴾ |
| آن خدایی که فرمانروایی آسمانها و زمین از آن اوست، و خدا بر هر چه در عالم است گواه است.
|
| إِنَّ الَّذِينَ فَتَنُوا الْمُؤْمِنِينَ وَالْمُؤْمِنَاتِ ثُمَّ لَمْ يَتُوبُوا فَلَهُمْ عَذَابُ جَهَنَّمَ وَلَهُمْ عَذَابُ الْحَرِيقِ ﴿10﴾ |
| آنان که مردان و زنان با ایمان را به آتش فتنه سوختند و توبه نکردند، بر آنها عذاب جهنم و آتش سوزان دوزخ مهیاست.
|
| إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ لَهُمْ جَنَّاتٌ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ ۚ ذَٰلِكَ الْفَوْزُ الْكَبِيرُ ﴿11﴾ |
| آنان که به خدا ایمان آورده و نیکوکار شدند بر آنها البته (در بهشت) باغهایی است که زیر درختانش نهرها جاری است. این بهشت ابد به حقیقت سعادت و فیروزی بزرگ است.
|
| إِنَّ بَطْشَ رَبِّكَ لَشَدِيدٌ ﴿12﴾ |
| همانا مؤاخذه و انتقام خدا بسیار سخت است.
|
| إِنَّهُ هُوَ يُبْدِئُ وَيُعِيدُ ﴿13﴾ |
| اوست که به حقیقت نخست خلق را بیافریند و باز (پس از مرگ به عرصه قیامت) برگرداند.
|
| وَهُوَ الْغَفُورُ الْوَدُودُ ﴿14﴾ |
| و هم او بسیار آمرزنده و دوستدار مؤمنان است.
|
| ذُو الْعَرْشِ الْمَجِيدُ ﴿15﴾ |
| و خداوند عرش (عظیم) و هم با اقتدار و عزت است.
|
| فَعَّالٌ لِمَا يُرِيدُ ﴿16﴾ |
| هر چه بخواهد آن را در کمال قدرت و اختیار انجام دهد.
|
| هَلْ أَتَاكَ حَدِيثُ الْجُنُودِ ﴿17﴾ |
| آیا احوال جنود (شاهان گذشته) بر تو حکایت شده است؟
|
| فِرْعَوْنَ وَثَمُودَ ﴿18﴾ |
| داستان فرعون و قوم ثمود (که به کیفر کفر و دشمنی با رسل هلاک شدند).
|
| بَلِ الَّذِينَ كَفَرُوا فِي تَكْذِيبٍ ﴿19﴾ |
| بلی آنان که کافرند به تکذیب میپردازند.
|
| وَاللَّهُ مِنْ وَرَائِهِمْ مُحِيطٌ ﴿20﴾ |
| و خدا بر همه آنها محیط است.
|
| بَلْ هُوَ قُرْآنٌ مَجِيدٌ ﴿21﴾ |
| بلکه این کتاب قرآن بزرگوار و ارجمند الهی است.
|
| فِي لَوْحٍ مَحْفُوظٍ ﴿22﴾ |
| که در لوح محفوظ حق (و صفحه عالم ازلی) نگاشته است.
|
