اين سوره مكي است و 26 آيه دارد.
| بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ |
| به نام خداوند بخشنده مهربان
|
| هَلْ أَتَاكَ حَدِيثُ الْغَاشِيَةِ ﴿1﴾ |
| (ای رسول ما) آیا خبر هولناک قیامت و بلیّه عالم گیر محشر بر تو حکایت شده است؟
|
| وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ خَاشِعَةٌ ﴿2﴾ |
| که آن روز رخسار گروهی (کافر و متکبر) ترسناک و ذلیل باشد.
|
| عَامِلَةٌ نَاصِبَةٌ ﴿3﴾ |
| و همه کارشان رنج و مشقّت است.
|
| تَصْلَىٰ نَارًا حَامِيَةً ﴿4﴾ |
| به آتش فروزان دوزخ در آیند.
|
| تُسْقَىٰ مِنْ عَيْنٍ آنِيَةٍ ﴿5﴾ |
| از چشمه آب گرم جهنم آبشان نوشانند.
|
| لَيْسَ لَهُمْ طَعَامٌ إِلَّا مِنْ ضَرِيعٍ ﴿6﴾ |
| طعامی غیر ضریع دوزخ (که علفی بد طعم و بوست) غذای آنها نیست.
|
| لَا يُسْمِنُ وَلَا يُغْنِي مِنْ جُوعٍ ﴿7﴾ |
| که آن طعام (هر چه خورند) نه فربهشان کند و نه سیرشان گرداند.
|
| وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ نَاعِمَةٌ ﴿8﴾ |
| جمعی دیگر رخسارشان شادمان و خندان است.
|
| لِسَعْيِهَا رَاضِيَةٌ ﴿9﴾ |
| از سعی و کوشش خود (در طاعت خدا) خشنودند.
|
| فِي جَنَّةٍ عَالِيَةٍ ﴿10﴾ |
| در بهشت بلند مرتبت مقام عالی یافتهاند.
|
| لَا تَسْمَعُ فِيهَا لَاغِيَةً ﴿11﴾ |
| و در آنجا هیچ سخن زشت و بیهوده نشنوند.
|
| فِيهَا عَيْنٌ جَارِيَةٌ ﴿12﴾ |
| در آن بهشت چشمهها (ی آب زلال و گوارا) جاری است.
|
| فِيهَا سُرُرٌ مَرْفُوعَةٌ ﴿13﴾ |
| و هم آنجا تختهای عالی و کرسیهای بلند پایه نهادهاند.
|
| وَأَكْوَابٌ مَوْضُوعَةٌ ﴿14﴾ |
| و قدحهای بزرگ (بهترین شراب) گذاشتهاند.
|
| وَنَمَارِقُ مَصْفُوفَةٌ ﴿15﴾ |
| و مسند و بالشهای لطیف مرتب داشتهاند.
|
| وَزَرَابِيُّ مَبْثُوثَةٌ ﴿16﴾ |
| و فرشهای عالی گرانبها گستردهاند.
|
| أَفَلَا يَنْظُرُونَ إِلَى الْإِبِلِ كَيْفَ خُلِقَتْ ﴿17﴾ |
| آیا مردم در خلقت شتر نمینگرند که چگونه (به انواع حکمت و منفعت برای بشر) خلق شده است؟
|
| وَإِلَى السَّمَاءِ كَيْفَ رُفِعَتْ ﴿18﴾ |
| و در خلقت کاخ بلند آسمان فکر نمیکنند که چگونه آن را بر افراشتهاند؟
|
| وَإِلَى الْجِبَالِ كَيْفَ نُصِبَتْ ﴿19﴾ |
| و کوهها را نمیبینند که چگونه بر زمین کوبیدهاند؟
|
| وَإِلَى الْأَرْضِ كَيْفَ سُطِحَتْ ﴿20﴾ |
| و به زمین نظر نمیکنند که چگونه گستردهاند؟
|
| فَذَكِّرْ إِنَّمَا أَنْتَ مُذَكِّرٌ ﴿21﴾ |
| پس خلق را (به حکمتهای الهی) متذکر ساز که وظیفه پیغمبری تو غیر از این نیست.
|
| لَسْتَ عَلَيْهِمْ بِمُصَيْطِرٍ ﴿22﴾ |
| تو مسلط و توانا بر (تبدیل کفر و ایمان) آنها نیستی.
|
| إِلَّا مَنْ تَوَلَّىٰ وَكَفَرَ ﴿23﴾ |
| جز آنکه هر کس (پس از تذکر) روی از حق بگرداند و کافر شود.
|
| فَيُعَذِّبُهُ اللَّهُ الْعَذَابَ الْأَكْبَرَ ﴿24﴾ |
| او را خدا به عذابی بزرگ (در دوزخ) معذب کند.
|
| إِنَّ إِلَيْنَا إِيَابَهُمْ ﴿25﴾ |
| البته باز گشت آنها به سوی ماست.
|
| ثُمَّ إِنَّ عَلَيْنَا حِسَابَهُمْ ﴿26﴾ |
| آن گاه حسابشان بر ما خواهد بود.
|
