اين سوره مكي است و 20 آيه دارد.
| بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ |
| به نام خداوند بخشنده مهربان
|
| لَا أُقْسِمُ بِهَٰذَا الْبَلَدِ ﴿1﴾ |
| نه، سوگند به این بلد (مکّه معظّم و مسجد کعبه محترم).
|
| وَأَنْتَ حِلٌّ بِهَٰذَا الْبَلَدِ ﴿2﴾ |
| و حال آنکه تو (ای رسول گرامی) در این بلد منزل داری.
|
| وَوَالِدٍ وَمَا وَلَدَ ﴿3﴾ |
| و قسم به پدر (بزرگوار انسان، آدم صفی) و فرزندان (خدا پرست) او.
|
| لَقَدْ خَلَقْنَا الْإِنْسَانَ فِي كَبَدٍ ﴿4﴾ |
| که ما انسان را به حقیقت در رنج و مشقّت آفریدیم (و به بلا و محنتش آزمودیم).
|
| أَيَحْسَبُ أَنْ لَنْ يَقْدِرَ عَلَيْهِ أَحَدٌ ﴿5﴾ |
| آیا انسان پندارد که هیچ کس بر او توانایی ندارد؟
|
| يَقُولُ أَهْلَكْتُ مَالًا لُبَدًا ﴿6﴾ |
| میگوید: من مال بسیاری تلف کردم.
|
| أَيَحْسَبُ أَنْ لَمْ يَرَهُ أَحَدٌ ﴿7﴾ |
| آیا پندارد احدی او را ندیده (و افکار و اعمال بدش را ندانسته و ریا و نفاقش را نمیداند).
|
| أَلَمْ نَجْعَلْ لَهُ عَيْنَيْنِ ﴿8﴾ |
| آیا ما به او دو چشم عطا نکردیم؟
|
| وَلِسَانًا وَشَفَتَيْنِ ﴿9﴾ |
| و زبان و دو لب به او ندادیم؟
|
| وَهَدَيْنَاهُ النَّجْدَيْنِ ﴿10﴾ |
| و راه خیر و شر را به او ننمودیم؟
|
| فَلَا اقْتَحَمَ الْعَقَبَةَ ﴿11﴾ |
| باز هم به عقبه (تکلیف) تن در نداد.
|
| وَمَا أَدْرَاكَ مَا الْعَقَبَةُ ﴿12﴾ |
| و چگونه توان دانست که آن عقبه (تکلیف و ایمان) چیست؟
|
| فَكُّ رَقَبَةٍ ﴿13﴾ |
| آن بنده (در راه خدا) آزاد کردن است.
|
| أَوْ إِطْعَامٌ فِي يَوْمٍ ذِي مَسْغَبَةٍ ﴿14﴾ |
| و طعام دادن در روز قحطی و گرسنگی است.
|
| يَتِيمًا ذَا مَقْرَبَةٍ ﴿15﴾ |
| به یتیم خویشاوندان خود.
|
| أَوْ مِسْكِينًا ذَا مَتْرَبَةٍ ﴿16﴾ |
| یا به فقیر مضطرّ خاک نشین.
|
| ثُمَّ كَانَ مِنَ الَّذِينَ آمَنُوا وَتَوَاصَوْا بِالصَّبْرِ وَتَوَاصَوْا بِالْمَرْحَمَةِ ﴿17﴾ |
| و آن گاه هم از آنان باشد که ایمان آورده و یکدیگر را به اهمیتت صبر و مهربانی با خلق سفارش میکنند.
|
| أُولَٰئِكَ أَصْحَابُ الْمَيْمَنَةِ ﴿18﴾ |
| که آنها اهل یمین و سعادتند (و نامه عمل به دست راست گیرند).
|
| وَالَّذِينَ كَفَرُوا بِآيَاتِنَا هُمْ أَصْحَابُ الْمَشْأَمَةِ ﴿19﴾ |
| و آنان که به آیات ما (قرآن و دیگر کتب آسمانی) کافر شدند آنها اهل شومی و شقاوتند (نامه عمل به دست چپ دارند).
|
| عَلَيْهِمْ نَارٌ مُؤْصَدَةٌ ﴿20﴾ |
| بر آن کافران آتشی سر پوشیده (که از آن راه گریزی نیست) احاطه خواهد کرد.
|
