اين سوره مكي است و 21 آيه دارد.
| بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ |
| به نام خداوند بخشنده مهربان
|
| وَاللَّيْلِ إِذَا يَغْشَىٰ ﴿1﴾ |
| قسم به شب تار هنگامی که (جهان را در پرده سیاه) بپوشاند.
|
| وَالنَّهَارِ إِذَا تَجَلَّىٰ ﴿2﴾ |
| و قسم به روز هنگامی که روشن و فروزان گردد.
|
| وَمَا خَلَقَ الذَّكَرَ وَالْأُنْثَىٰ ﴿3﴾ |
| و قسم به مخلوقات عالم که خدا همه را جفت نر و ماده بیافرید.
|
| إِنَّ سَعْيَكُمْ لَشَتَّىٰ ﴿4﴾ |
| (قسم به این آیات الهی) که سعی و کوشش شما مردم بسیار مختلف است (برخی بر صلاح و برخی بر فساد میکوشید).
|
| فَأَمَّا مَنْ أَعْطَىٰ وَاتَّقَىٰ ﴿5﴾ |
| اما هر کس عطا و احسان کرد و خدا ترس و پرهیزکار شد.
|
| وَصَدَّقَ بِالْحُسْنَىٰ ﴿6﴾ |
| و به نیکویی (یعنی به نعیم آخرت با هر خیر و سعادت که در قرآن بیان شده) تصدیق کرد.
|
| فَسَنُيَسِّرُهُ لِلْيُسْرَىٰ ﴿7﴾ |
| ما هم البته کار او را (در دو عالم) سهل و آسان میگردانیم.
|
| وَأَمَّا مَنْ بَخِلَ وَاسْتَغْنَىٰ ﴿8﴾ |
| اما هر کس بخل ورزید و خود را (از لطف خدا) بی نیاز دانست.
|
| وَكَذَّبَ بِالْحُسْنَىٰ ﴿9﴾ |
| و نیکویی را تکذیب کرد.
|
| فَسَنُيَسِّرُهُ لِلْعُسْرَىٰ ﴿10﴾ |
| پس به زودی کار او را (در دو عالم) دشوار میکنیم.
|
| وَمَا يُغْنِي عَنْهُ مَالُهُ إِذَا تَرَدَّىٰ ﴿11﴾ |
| و گاه عذاب و هلاکت داراییش وی را هیچ نجات نتواند داد.
|
| إِنَّ عَلَيْنَا لَلْهُدَىٰ ﴿12﴾ |
| و البته بر ماست که (خلق را) هدایت کنیم.
|
| وَإِنَّ لَنَا لَلْآخِرَةَ وَالْأُولَىٰ ﴿13﴾ |
| و ملک دنیا و آخرت از ماست (به هر که بخواهیم و صلاح دانیم میبخشیم).
|
| فَأَنْذَرْتُكُمْ نَارًا تَلَظَّىٰ ﴿14﴾ |
| من شما را از آتش شعلهور دوزخ ترسانیدم و آگاه ساختم.
|
| لَا يَصْلَاهَا إِلَّا الْأَشْقَى ﴿15﴾ |
| که هیچ کس در آن آتش در نیفتد مگر شقیترین خلق.
|
| الَّذِي كَذَّبَ وَتَوَلَّىٰ ﴿16﴾ |
| همان کس که (آیات و رسل حق را) تکذیب کرد و روی از آن بگردانید.
|
| وَسَيُجَنَّبُهَا الْأَتْقَى ﴿17﴾ |
| و اهل تقوا را از آن آتش دور سازند.
|
| الَّذِي يُؤْتِي مَالَهُ يَتَزَكَّىٰ ﴿18﴾ |
| آن کس که مال خود را (به فقیران اسلام) به وجه زکات بدهد.
|
| وَمَا لِأَحَدٍ عِنْدَهُ مِنْ نِعْمَةٍ تُجْزَىٰ ﴿19﴾ |
| و حال آنکه هیچ کس بر وی حق نعمت ندارد تا به پاداش آن بدهد.
|
| إِلَّا ابْتِغَاءَ وَجْهِ رَبِّهِ الْأَعْلَىٰ ﴿20﴾ |
| (او احسان نکند) جز در طلب رضای خدای خود که برتر و بالاترین موجودات است.
|
| وَلَسَوْفَ يَرْضَىٰ ﴿21﴾ |
| و البته (در بهشت آخرت به آن نعمتهای ابدی) خشنود خواهد گردید.
|
