هوگوید ایرانی (Persian Hogweed) که در فارسی به آن گل پر یا گلپر می گوییم، گیاهی گلدار به نام Heracleum persicum است که بومی ایران است. در زبان انگلیسی، برخی به آن “انجلیکا” (angelica) می گویند، اما به ادویه های آن خانواده مربوط نمی شود.
در ایران چند تکه دانه خشک را به آبگوشت اضافه می کنیم تا مزه دار شود.
گلپر را به دلیل اثرات آنتی اکسیدانی و فوایدی که برای هضم و سیستم قلبی عروقی دارد، میتوان در مخلوط چای نیز دم کرد. گل پر را معمولا روی باقالی پخته نیز استفاده می کنیم. در شب یلدا، انار با گلپر جزء لاینفک میان وعده های مجالس خانوادگی ماست.
زعفران ادویهای است که ایرانیها از آن در آشپزی خود استفاده میکنند. ما به عطر متمایز زعفران و رنگ زرد غنی آن بسیار علاقه مندیم. زعفران از کلاله های گل Crocus sativus تولید می شود. این قسمتی از گیاه است که گرده در آن جوانه می زند. هر گل فقط ۳ کلاله تولید می کند، بنابراین برای تولید این ادویه گرانبها کار زیادی لازم است.
ایران به دلیل کشت زعفران در سراسر جهان شهرت دارد. بیشتر زعفران تولیدی ایران از استان خراسان در شمال شرقی ایران است.
برای پخت با زعفران، ما ایرانی ها دوست داریم زعفران را در مقدار کمی آب جوش بریزیم تا رنگ آن بیرون بیاید و سپس به برنج ساده اضافه کنیم.
اما فقط غذاهای خوش طعم نیست که با زعفران طبخ می کنیم. انواع شیرینی ها مثل نان برنجی، شیرینی سنتی کرمانشاه، شیرینی قطاب یزد، سوهان قم، کلمپه کرمان و مسقطی شیراز همگی دارای زعفران هستند. از دیگر خوراکی های خوشمزه زعفرانی در ایران، چای زعفرانی و بستنی زعفرانی است که بسیار خوشمزه و پرطرفدار هستند.
اغلب ایرانی ها از برگ بو (Bay laurel) خشک کامل برای خوش طعم شدن خورش ها همراه با پیاز کامل و زردچوبه استفاده می کنند. ما دوست داریم پیاز و برگ بو خشک را به صورت کامل اضافه کنیم تا قبل از سرو غذا بیرون آوردن آنها از خورش راحت تر باشد.
برگ بو از درختی همیشه سبز مدیترانه ای به نام Laurus nobilis می آید. گفته می شود که باعث تقویت ایمنی و کاهش استرس می شود. سرشار از ویتامین A است و با رادیکال های آزاد بدن مبارزه می کند، به این معنی که به پیشگیری از سرطان کمک می کند.