عسل مایع شیرینی است که توسط زنبورهای عسل با استفاده از شهد گیاهان گلدار تهیه می شود. حدود ۳۲۰ نوع مختلف عسل وجود دارد که از نظر رنگ، بو و طعم متفاوت هستند.
عسل بیشتر حاوی قند و همچنین ترکیبی از اسیدهای آمینه، ویتامین ها، مواد معدنی، آهن، روی و آنتی اکسیدان ها است. عسل علاوه بر استفاده از آن به عنوان یک شیرین کننده طبیعی، به عنوان یک عامل ضد التهاب، آنتی اکسیدان و ضد باکتری نیز استفاده می شود. مردم معمولاً از عسل به صورت خوراکی برای درمان سرفه و به صورت موضعی برای درمان سوختگی و بهبود زخم استفاده می کنند.
آنچه عسل را به محصولی جذاب تبدیل می کند محتوای ترکیبات گیاهی زیستفعال و آنتی اکسیدان های آن است. عسل های تیرهتر به طور معمول مقدار بیشتری از این ترکیبات را در خود جای داده اند.
از دوران باستان، عسل هم به عنوان یک ماده غذایی و هم یک دارو مورد استفاده قرار گرفته است. عسل حاوی ترکیبات مفید بسیاری است که فواید سلامت مختلف را ارائه می کنند.
عسل مایعی غلیظ و شیرین است که توسط زنبور عسل تولید می شود. بو، رنگ و مزه عسل به نوع گل هایی که زنبور عسل از آنها تغذیه کرده است، بستگی دارد.
از نظر غذایی، یک قاشق غذاخوری عسل (۲۱ گرم) حاوی ۶۴ کالری و ۱۷ گرم قند، از جمله فروکتوز، گلوکز، مالتوز و ساکارز است. عسل تقریبا فاقد فیبر، چربی یا پروتئین است.
همچنین، عسل حاوی مقدار کمی – کمتر از یک درصد از مقدار مصرف توصیه شده روزانه – از ویتامین ها و مواد معدنی مختلف است، اما باید مقدار زیادی از این محصول را مصرف کنید تا نیازهای روزانه شما را پسخگو باشد.
اما آنچه خواص عسل را به محصولی جذاب تبدیل می کند محتوای ترکیبات گیاهی زیستفعال و آنتی اکسیدان های آن است. عسل های تیرهتر به طور معمول مقدار بیشتری از این ترکیبات را در خود جای داده اند. در ادامه با برخی از فواید عسل بیشتر آشنا می شویم.
عسل طبیعی
علم مدرن در حال یافتن شواهدی برای حمایت از بسیاری از کاربردهای تاریخی عسل است.
یک بررسی در سال 2015 نشان داد که عسل ممکن است به بهبود سوختگی کمک کند، و یک مطالعه در سال 2017 نشان داد که پروتئین defensin-1 موجود در عسل باعث بهبود زخم می شود.
یک مطالعه قبلی منبع معتبر نشان داده بود که استفاده از عسل درجه پزشکی در محل عفونت هیچ مزیتی نسبت به تجویز آنتی بیوتیک ندارد – و استفاده از عسل در واقع خطر عفونت را در افراد مبتلا به دیابت افزایش می دهد.
شایان ذکر است که بسیاری از محصولات مانند کرم های صورت، دئودورانت ها و شامپوها حاوی عسل در مقادیر مختلف هستند.
عسل ممکن است به جلوگیری از رفلاکس اسید کمک کند. یک بررسی در سال 2017 نشان داد که عسل ممکن است به پوشش مری و معده کمک کند و احتمالاً جریان اسید معده و مواد غذایی هضم نشده را کاهش دهد. با این حال، این پیشنهاد توسط تحقیقات بالینی پشتیبانی نشد.
جریان رو به بالا اسید معده می تواند منجر به بیماری ریفلاکس معده به مری شود که می تواند شامل التهاب، رفلکس اسید و سوزش سر دل باشد.
یک بررسی در سال 2018 نشان داد که عسل مانوکا می تواند باکتری ها را از بین ببرد زیرا حاوی خواصی مانند پراکسید هیدروژن و پروتئین های دفنسین-1 است. نویسندگان به این نتیجه رسیدند که عسل مانوکا می تواند فعالیت ضد باکتریایی بیشتری نسبت به سایر انواع عسل داشته باشد.
یک منبع معتبر در سال 2016 در vitrostudy نیز اثرات ضد باکتریایی عسل مانوکا را تایید کرد.